Pin
Send
Share
Send


ਇਹ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇਕ ਵਿਅਕਤੀ ਹੈ ਵਿਅਕਤੀਵਾਦੀ ਜਦੋਂ ਇਸਦਾ ਖ਼ਤਰਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਵਿਅਕਤੀਗਤਤਾ ਜਾਂ ਇਸ ਰੁਝਾਨ ਦਾ ਸਮਰਥਕ. ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਵਿਅਕਤੀਵਾਦ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਸੁਤੰਤਰ ਸੋਚ ਅਤੇ ਕਾਰਜ, ਬਿਨਾਂ ਹੋਰ ਵਿਸ਼ਿਆਂ ਤੇ ਨਿਰਭਰ ਕੀਤੇ ਜਾਂ ਸੋਚੇ ਅਤੇ ਆਮ ਨਿਯਮਾਂ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਰਹਿਣਾ .

ਇੱਕ ਦਾਰਸ਼ਨਿਕ ਰੁਝਾਨ ਦੇ ਤੌਰ ਤੇ, ਵਿਅਕਤੀਵਾਦ, ਦੇ ਅਧਿਕਾਰਾਂ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਵਿਅਕਤੀਗਤ ਅਧਿਕਾਰਾਂ ਦੀ ਸਰਬੋਤਮਤਾ ਦਾ ਬਚਾਅ ਕਰਦਾ ਹੈ ਸਮਾਜ ਅਤੇ ਦੇ ਅਧਿਕਾਰ ਨੂੰ ਰਾਜ .

ਵਿਅਕਤੀਗਤਤਾ, ਇਸ ਲਈ, ਇੱਕ ਮੰਨਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ ਦਾਰਸ਼ਨਿਕ, ਨੈਤਿਕ ਜਾਂ ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਸਥਿਤੀ . ਅਤੇ ਉਹ ਲੋਕ ਜੋ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਨੂੰ ਸਮਝਣ ਦੇ ਇਸ withinੰਗ ਦੇ ਅੰਦਰ ਹਨ ਸਵੈ-ਨਿਰਭਰਤਾ ਨਾਲ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਟੀਚਿਆਂ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਨਗੇ ਆਜ਼ਾਦੀ , ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਨਿੱਜੀ ਚੋਣਾਂ ਬਾਰੇ ਬਾਹਰੀ ਦਖਲਅੰਦਾਜ਼ੀ ਦਾ ਵਿਰੋਧ ਕਰਨਾ. ਇਹੀ ਕਾਰਨ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਆਪਣੀ ਵਿਅਕਤੀਗਤ ਆਜ਼ਾਦੀ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਸੰਸਥਾਵਾਂ ਦੇ ਅਧਿਕਾਰ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਹਨ।

ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਅਸੀਂ ਨਾਮ ਨਾਲ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਾਣ ਸਕਦੇ ਹਾਂ, ਵਿਅਕਤੀਗਤ ਵਿਅਕਤੀਵਾਦ ਦਾ ਕੇਂਦਰ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਹੋਰ ਸਿਧਾਂਤਾਂ ਵਿਚ ਉਦਾਰੀਵਾਦਅਰਾਜਕਤਾ . ਇਸਦਾ ਮਤਲਬ ਹੈ ਕਿ ਵਿਅਕਤੀ a ਦੀ ਐਲੀਮੈਂਟਰੀ ਇਕਾਈ ਹੈ ਸਿਸਟਮ . ਹਰੇਕ ਵਿਅਕਤੀਗਤ (ਇਕਾਈ) ਵੱਖਰੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸ ਦੀਆਂ ਆਪਣੀਆਂ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾਵਾਂ ਅਤੇ ਯੋਗਤਾਵਾਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ.

ਇਕ ਹੋਰ ਧਾਰਨਾ ਹੈ ਜਿਸ ਨੂੰ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਵਿਧੀਗਤ ਵਿਅਕਤੀਗਤਤਾ ਅਤੇ ਇਹ ਇਕ ਦਾਰਸ਼ਨਿਕ ਵਰਤਮਾਨ ਹੈ ਜੋ ਇਸ ਕਿਸਮ ਦੇ ਜੀਵਨ ਨੂੰ ਡੂੰਘਾਈ ਨਾਲ ਅਧਿਐਨ ਕਰਨ ਲਈ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰ ਹੈ. ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਜੋ ਇਸ ਸੋਚ ਵੱਲ ਝੁਕਾਅ ਹਨ, ਸਾਰੇ ਸਮਾਜਿਕ ਵਰਤਾਰੇ ਨੂੰ ਵਿਅਕਤੀਗਤ ਤੱਤਾਂ ਤੋਂ ਸਮਝਾਇਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ. ਦੂਜੇ ਸ਼ਬਦਾਂ ਵਿਚ: ਵਿਅਕਤੀਆਂ ਦੀਆਂ ਕ੍ਰਿਆਵਾਂ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਸਮਾਜ ਦੇ ਵਿਕਾਸ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਕਰਦੇ ਹਨ.

ਵਿਅਕਤੀਗਤਤਾ ਅਤੇ ਸੁਆਰਥ

ਹਾਲਾਂਕਿ ਪਹਿਲੀ ਨਜ਼ਰ 'ਤੇ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦਾ ਇਹ ਤਰੀਕਾ kingਖਾ ਅਤੇ ਪ੍ਰਮਾਣਿਕ ​​ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਆਮ ਤੌਰ' ਤੇ ਸਿਸਟਮ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਝੁਕਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦੇ ਹਨ ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਸਮਝ ਸਕਣ ਕਿ ਆਪਣੇ ਲਈ ਸੋਚਣਾ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਫਾਇਦੇ ਦੀ ਮੰਗ ਕਰਨਾ ਇੱਕ ਨਫ਼ਰਤ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਕੰਮ ਹੈ.

ਹਰ ਚੀਜ਼ ਜੋ ਨੇੜੇ ਆਉਂਦੀ ਹੈ ਸੁਆਰਥ ਇਸ ਨੂੰ ਏਕਤਾ ਅਤੇ ਸਾਥੀ ਦੀ ਘਾਟ ਵਜੋਂ ਸਮਝਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ. ਹਾਲਾਂਕਿ, ਇਸ ਜੀਵਨ wayੰਗ ਦੇ ਹੱਕ ਵਿੱਚ ਇਹ ਕਹਿਣਾ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ ਕਿ ਵਿਅਕਤੀਵਾਦੀ ਲੋਕ ਜ਼ਰੂਰੀ ਤੌਰ ਤੇ ਤਾਨਾਸ਼ਾਹੀ ਨਾਲ ਕੰਮ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ: ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਸਿਰਫ ਇਹ ਸਮਝਦੇ ਹਨ ਕਿ ਉਹ ਦੁਨੀਆਂ ਨਾਲ ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਬੰਧਤ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦੇ ਜਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਹ ਦੇਖਦੇ ਹਨ ਕਿ ਦੂਸਰੇ ਕਰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਇੱਕ ਦੂਰੀ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦੀ ਚੋਣ ਕਰਦੇ ਹਨ. ਸਮੂਹਾਂ ਦਾ, ਕਿਸੇ ਸਮੂਹ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕੀਤੇ ਬਗੈਰ ਆਪਣੇ ਸੁਪਨਿਆਂ ਦਾ ਪਿੱਛਾ ਕਰਨਾ .

ਇਸ ਬਿੰਦੂ ਤੇ ਅਸੀਂ ਕਹਿ ਸਕਦੇ ਹਾਂ ਕਿ ਵਿਅਕਤੀਗਤਵਾਦ ਮੁਕਤੀ ਅਤੇ ਸਵੈ-ਬੋਧ ਦੇ ਨੈਤਿਕਤਾ ਨੂੰ ਦਰਸਾ ਸਕਦਾ ਹੈ (ਜੇ ਸਕਾਰਾਤਮਕ ਤੌਰ ਤੇ ਸਮਝਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ), ਜਾਂ ਏਕਤਾ ਦੀ ਘਾਟ ਦਾ ਇੱਕ ਮਨਮਾਨੀ ਕਾਰਜ (ਜੇ ਬਾਕੀ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਪ੍ਰਤੀ ਉਦਾਸੀਨ ਅਤੇ ਗੁੰਝਲਦਾਰ inੰਗ ਨਾਲ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ) ਲੋਕ).

ਉਪਰੋਕਤ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਬਹੁਤੇ ਲੋਕ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨਫ਼ਰਤ ਕਰਦੇ ਹਨ ਜੋ ਆਜ਼ਾਦ ਅਤੇ ਪ੍ਰਮਾਣਿਕ ​​inੰਗ ਨਾਲ ਰਹਿਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦੇ ਹਨ. ਇਸ ਲਈ, ਹਰ ਰੋਜ਼ ਦੀ ਭਾਸ਼ਾ ਵਿਚ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿਅਕਤੀਆਂ ਨੂੰ ਵਿਅਕਤੀਵਾਦੀ ਵਜੋਂ ਸ਼੍ਰੇਣੀਬੱਧ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਅਕਸਰ ਨਕਾਰਾਤਮਕ ਮੁੱਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਸਿਰਫ ਆਪਣੇ ਬਾਰੇ ਸੋਚਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਆਸ ਪਾਸ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਕੋਈ ਹਮਦਰਦੀ ਨਹੀਂ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਦੇ . ਕੁਝ ਉਦਾਹਰਣਾਂ ਜਿਹਨਾਂ ਵਿੱਚ ਸੰਕਲਪ ਨੂੰ ਸਮਝਣ ਦਾ ਇਹ ਤਰੀਕਾ ਵਰਤਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ: "ਮੈਂ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਇੰਨੇ ਵਿਅਕਤੀਗਤ ਹੋ ਅਤੇ ਤੁਸੀਂ ਸਾਡੀ ਬਚਤ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਕਿਸੇ ਚੀਜ਼ ਤੇ ਖਰਚ ਕੀਤੀ ਹੈ ਜੋ ਸਿਰਫ ਤੁਹਾਨੂੰ ਪਸੰਦ ਹੈ", "ਉਹ ਬਹੁਤ ਕੁਸ਼ਲ ਖਿਡਾਰੀ ਹੈ, ਪਰ ਬਹੁਤ ਵਿਅਕਤੀਗਤ".

ਅਸੀਂ ਇਕ ਅਜਿਹੇ ਸਮਾਜ ਵਿਚ ਰਹਿੰਦੇ ਹਾਂ ਜਿਸ ਵਿਚ ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਭੁੱਲਣਾ ਅਤੇ ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ ਕੀ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਨੂੰ ਵਧੇਰੇ ਮਹੱਤਵ ਦੇਣਾ ਸਿਖਾਉਂਦੇ ਹਨ . ਅਸੀਂ ਇਕ wayੰਗ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰਨ ਦੀ ਆਦਤ ਪਾਉਂਦੇ ਹਾਂ ਤਾਂਕਿ ਦੂਜਿਆਂ ਦੀਆਂ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਨੂੰ ਠੇਸ ਨਾ ਪਹੁੰਚਾਈਏ (ਹਾਲਾਂਕਿ ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ ਵਿਚਾਰਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਠੇਸ ਪਹੁੰਚਾਉਣ, ਆਪਣੀਆਂ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਨੂੰ ਠੇਸ ਪਹੁੰਚਾਉਣ ਤੋਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਵਾਂਝਾ ਕਰ ਰਹੇ ਹਾਂ) ਅਤੇ ਕੁਝ ਰਕਮ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕਰਨ ਲਈ. ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀਆਂ ਜੋ ਸਾਡੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਨਹੀਂ ਕਰਦੀਆਂ (ਭੁੱਲ ਜਾਣਾ ਕਿ ਅਸੀਂ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਕੀ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਾਂ).

ਅਸੀਂ ਇਕ ਅਜਿਹੇ ਸਮਾਜ ਵਿਚ ਰਹਿੰਦੇ ਹਾਂ ਜਿਸ ਵਿਚ ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਆਪਣੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਨੂੰ ਭੁੱਲਣ ਅਤੇ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਦੇ ਮਹਿਕਦਾਰ ਬਣਨ ਲਈ ਉਕਸਾਉਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦੇ ਹਨ. ਹਾਲਾਂਕਿ, ਅਸੀਂ ਇਸਨੂੰ ਬਦਲਣ ਲਈ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਸਮੇਂ ਤੇ ਹਾਂ: ਉੱਠਣਾ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਨਾ ਇੱਕ ਨਫ਼ਰਤ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਕੰਮ ਨਹੀਂ ਮੰਨਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ .

Pin
Send
Share
Send